2016 was een goed jaar!

2016 was een goed jaar!

In 2015 waren we op vakantie naar Frankrijk daar heb ik een besluit genomen dat mijn leven moest veranderen.
Henk en de meiden liepen vrij makkelijk alle bergen op en af maar ik voelde mij daar veelste moe voor.
Ik had pijn in mijn benen en rug. Had nergens zin in en alles was teveel.
Ik woog toen 127,5 KG zodra ik thuis was ben ik opzoek gegaan naar een goede diëtiste of voedingsconsullente.
Ik vond er 1 op Urk maar de tips en alles wat ze me zei kwamen niet bij me binnen en ik viel amper af. Op een gegeven moment was ze vaker ziek en afwezig en soms kon ik zelf niet. Hierdoor ging het allemaal niet zoals ik in Frankrijk had bedacht.
In 4 maanden tijd was ik 6 kg afgevallen en had nog weinig met het voorgeschreven dieet.

In oktober ben ik verder gaan kijken op internet naar andere alternatieven op gebied van afvallen.
Ik stuite op de website obesitaspoli.com hier las ik alles over een gastric bypass en over een sleeve.
In Oktober/november ben ik naar 2 informatie avonden geweest 1x alleen en 1x met Henk.
Daar merkte ik dat dit misschien wel eens het enige hulpmiddel zou kunnen zijn wat voor mij zou gaan helpen.
Ik heb eerder ook wel eens een kilo of 10-15 verloren maar kreeg ze met rente terug.
Na een week op internet te zoeken naar voor en nadelen heb ik besloten op 13 november dat ik me voor dit traject aan te melden.
Op 5 januari had ik mijn eerste gesprek in het ziekenhuis in Lelystad.
In maart ben ik begonnen met het sport traject waarbij je 2 keer per week moet sporten in het ziekenhuis onder begeleiding.

Sinds het sporttraject ging het de juiste kant op.
Ik merkte aan alles dat mijn kleding ruimer ging zitten. Binnen zes weken kon ik mijn nieuwe sportkleding die ik in december had gekocht vernieuwen voor 2 maten kleiner.
We hadden een leuke groep die allemaal heel gemotiveerd waren om het uiterste uit de kan te halen.
De groep bestond uit: Alwin, Anja, Cees, Kaltoum, Kim, Wendy, Margie, Samantha, Joey en ik.

Door de hele zomer goed op te letten wat ik at en veel te wandelen en te fietsen gingen de kilo’s er vrij regelmatig af en veranderde mijn lichaam.  Ik ben van 22 oktober 2015 tot nu 26,5 cm kwijt in mijn taille, 20 cm van mijn heupen en 11 cm van mijn bovenbenen ok  mijn bovenarmen zijn 11 cm kleiner geworden. Ik weeg nu 93 kg en ben dus 34.5 kg kwijt geraakt in zeg maar ruim anderhalf jaar.
Ik voelde mij beter en krijg meer lucht.
Ik kan weer de trap op lopen zonder vermoeid boven te komen.
Op 5 oktober werd ik geopereerd, het was nog niet zeker dat ik een gastric bypass zou krijgen omdat de dokter dat pas kon bepalen als hij alles kon zien. Gelukkig is het goed gegaan en heb ik nu een gastric bypass.
Ik voel me zoveel beter en ben zo ongelooflijk blij met deze keuze.
Afgelopen week heb ik samen met Henk 15 km wandeling gemaakt. De Light walk in Amsterdam. Een jaar eerder had ik dat echt niet gered, toen had ik met 10 km al heel veel moeite. Nu heb ik lekker door gelopen en had niet een keer het idee om er bij te gaan zitten.

Het leven is er heel erg op vooruit gegaan. Ik krijg van velen complimenten en heb vlak voor de kerst zelfs bloemen gekregen van een klant omdat ze vond dat ik het zo goed heb gedaan. Dat is zo ontroerend en lief.
Afvallen doe je voor jezelf maar uiteindelijk gaat je hele omgeving anders met je om.
Ik heb er nieuwe mensen door leren kennen en leuke dingen mee gedaan

Samen met Margie ben ik regelmatig gaan wandelen en fietsen we zijn zelfs een keer wezen zwemmen.
In 2017 wil ik nog meer bewegen en sporten. Ik hoop dat ik in september de Dam tot Dam loop te kunnen gaan doen samen met Iris die het afgelopen jaar al heeft gehaald.
Een doel stellen en jezelf daaraan overgeven om het te halen het is echt mogelijk.
Het is niet altijd makkelijk maar als je volhoud en je doel voor ogen houd dan is het echt haalbaar.
Allemaal een heel fantastisch 2017 toegewenst dat jullie wensen en doelen allemaal uit mogen komen.

Liefs Ilse

5 dagen na de operatie

5 dagen na de operatie

Hierbij eerst mijn filmpje vlak voor de operatie:

Bewaren

Nadat de operatie uitgevoerd was en ik wakker werd gemaakt door de verpleging wist ik eerst niet goed waar ik was. Ik was zover weg in mijn droom dat het niet overeen kwam.

Nog half aan het werk, ik droomde over mijn werk (blijkbaar hou ik daar toch heel veel van)

en half in het geroep van mijn naam vroeg ik of de operatie goed was gegaan? Het antwoord was positief. Wat is het geworden vroeg ik en er werd gezegd dat ze een gastic bypass voor elkaar hadden gekregen. Ik was zo blij dat ik alleen maar kon lachen. Het was gelukt!!

Wat is er nu precies gebeurd?! kijk dit filmpje

(Helaas is het in het Engels maar het is heel duidelijk te zien)

Thuis werd Henk gebeld door de dokter en die zei dat hij nog nooit een patiënt had gehad die zo’n grote glimlach had als ik na een operatie. Ik lachte van oor tot oor vertelde de dokter en de operatie was helemaal goed gegaan. Toen Henk en Suzanne ’s avonds bij me waren konden ze die glimlach niet meer zien helaas. Ik was nog zo vermoeid van de narcose dat ik met veel moeite wakker kon blijven.

Na 15 minuten zijn ze weer weg gegaan en zag ik dat bij de andere mensen ook hun visite al aanstalten maakte om weg te gaan.

Van de verpleging kreeg ik nog een maagbeschermer en een zetpil paracetamol.

Verder moest ik vooral veel blijven drinken.

Rond een uur of acht viel ik in slaap maar ik werd geroepen meerdere keren en er werd gezegd dat ik naar een andere afdeling moest. Blijkbaar reageerde ik heel laat en snapte de verpleegkundige mij niet toen ik zei dat ik niet naar een andere afdeling wilde. Ze zei tegen mij dat ik beter kon gaan slapen. Ik raakte licht in paniek want ik had het toch zeker gehoord en ik wilde niet slapen als ik ergens anders heen werd gereden. Dan weet Henk toch ook iet waar ik ben dacht ik nog.

De volgende ochtend hoorde ik van Ester die naast me lag dat een verpleegster met dezelfde naam werd geroepen en naar een andere afdeling moest en dat ik pas 5 minuten later reageerde waardoor de verpleegster bij ons in de kamer mij niet begreep. Gelukkig was er dus niets aan de hand.

s’ Nachts was ik veel wakker door pijn en geluiden van andere mensen.

Ik had gevraagd of ik nog een pijn stiller mocht maar die kreeg ik niet. Ik moest gaan lopen daarmee zou de pijn verdwijnen. Hoewel ik het oneerlijk vond omdat twee mensen sterkere pijnstillers hadden gekregen dan de paracetamol die ik had gekregen ben ik toch maar mijn bed uitgeklommen en gaan lopen op de gang. twee keer heen en weer, heb er denk ik wel 30 minuten over gedaan en het voelde als een marathon. Ben aan het einde in de gang gaan zitten om de andere niet wakker te maken.

De verpleegkundige kwam kijken of het goed ging met me en ik herkende haar lieve stem. Door de vermoeidheid wist ik niet wie ze was. Dat duurde even. Nadat ze een paar keer voorbij was gekomen vroeg ik of ze op de ringdijk woonde en dat bleek te kloppen. Ze woonde daar niet meer maar we waren jarenlang buren geweest. Onze tuinen grensde aan elkaar. Ik wist dat ik haar kende maar herkende haar eigenlijk alleen aan haar lieve zachte manier van praten.

Rond een uur of 3 ben ik nog een keer heen en weer gelopen en om 7 uur werden we wakker gemaakt. Ik was zo moe en wilde eigenlijk alleen maar slapen maar dat mocht niet. Ik moest me aankleden en wassen. Drinken en uit bed in een stoel gaan zitten of wandelen.

Gelukkig om 12 uur kwam een dokter langs en mochten we tussen 13:00 en 13:30 worden opgehaald.

Dat laatste uur wachten duurt altijd het langst. Ik keek zoveel mogelijk de gang in in de hoop de mooie blonde lokken van Suzanne te zien. Nadat ik iedereen gedag had gezegd en ze het beste had gewenst zijn we naar benden gelopen en kreeg ik een tas vol medicatie mee bij de apotheek.

Thuis heb ik op de bank gelegen en water en thee gedronken. Tv gekeken en af en toe buiten  heen en weer gelopen.

Dat heb ik de dag er na herhaald. s’ Nachts heb ik goed geslapen en probeerde ik optimel vla en bouillon dat ging goed. Op dag 3 probeerde ik een half gekookt ei fijn te kauwen en te eten maar daar kreeg ik zoveel maagkrampen van dat ik het weer uitspuugde. Ik voelde me daardoor heel ellendig en dan begin je te twijfelen of het wel verstandig is wat je hebt laten doen. Toch maar weer dannoontjes, vla en bouillon genomen en dat ging prima. Suzanne had van melk en aardbeien een shake gemaakt wat heerlijk smaakte en ook binnen bleef.

Vandaag 5 dagen later heb ik Brinta op wat heel goed bleef zitten.

Dat ga ik zo weer proberen en dan wil ik een stukje wandelen buiten. Even lekker er uit in de buitenlucht.

Hoewel mijn lichaam nog niet erg mee werkt wil ik het wel gaan doen omdat ik me verveel en ik energie loos rond loop binnen. Wie weet krijg ik meer energie als ik naar buiten ga.

2 dagen na de operatie heb ik toch het besluit genomen om het aan iedereen kenbaar te maken. Vele leuke reactie heb ik gekregen. Mijn zusje belde me zaterdag direct op om te vragen hoe het ging wat ik enorm waardeer. Mijn moeder vond het niet leuk dat ik haar niets had verteld.

Verdere nichtjes en tantes waren allemaal enthousiast en wenste mij veel succes en beterschap.

Hier op mijn blog heb ik alles vanaf het begin open en bloot verteld en gedeeld met de hele wereld waardoor ik soms werd verrast met leuke reacties die ik niet had verwacht. Bedankt daarvoor ik waardeer dat enorm.

Volgende keer zal ik laten weten hoeveel ik ben afgevallen.

Liefs Ilse

Het verschil wordt zichtbaar

Het verschil wordt zichtbaar

Vandaag waren mijn nieuwe sportkleren binnen gekomen.

De sportbroek die ik in december had gekocht zakt tijdens het rennen af, ik kan je vertellen dat het heel vervelend is. Je loopt alleen nog maar te hijsen en te trekken aan je kleding.

Helemaal trots want deze nieuwe outfit is 2 maten kleiner dan ik in december.

 

Nu ik lekker vakantie heb kon ik met  Henk en Suzanne een eindje gaan fietsen op mijn nieuwe fiets. Mijn oude fietsen heb ik ingeruild. 

Isa is wezen zwemmen bij de schokkerhaven en ‘savonds zijn Iris en ik uit eten geweest bij Da Enzo.

 

Bewaren

Bewaren

Anna is bevallen

Gisteren avond lag Anna op mijn schoot en voelde ik al dat haar buik steeds heel hard werd en daarna weer zacht. Dat waren natuurlijk weeën. Ze ging zich verstoppen achter bijn boeken, dat vond ik niet zo’n goed idee. Dus heb ik haar opgepakt en in een doos gelegd. Dat wilde ze eerst niet maar toen ze er in lag kwam ze er niet meer uit. Ik zag dat er al wat vocht uit hing in een zakje. Het kon dus niet lang meer duren. Omdat het ondertussen al 23.45 uur was ben ik naar bed gegaan en heb haar met rust gelaten. En vanmorgen lagen er 5 mooie poesjes bij haar te drinken. Ze piepen omdat ze willen drinken en mauwen heel zachtjes. Het is een prachtig gezicht.

Liefs Ilse

Bewaren

19 jaar getrouwd

Vandaag zijn Henk en ik 19 jaar getrouwd.

Ik wilde een lange wandeling gaan maken maar het is zo koud en nat weer dat ik dat toch maar niet ben gaan doen.

Er was op Schokland een Scandinavische markt daar zijn we even heen geweest.

Vlak na het maken van deze foto’s begon het heel hard te hagelen

We vonden het niet echt heel bijzonder verder maar zo waren we er toch even uit geweest.

’s Avonds zijn we met zijn 4 tjes bij de Wipkip wezen eten.

Iris en ik hadden spareribs, Suzanne varkenshaas en Henk een soort stoofpot.

Liefs Ilse

Bewaren

Bewaren

Heerlijk weekend

Heerlijk weekend

Gisteren zijn Henk en ik naar Schoorl geweest, samen er even tussen uit.

We verbleven in het Fletcher hotel.

Het was ongeveer 18-20 graden en we zouden daar gaan wandelen in de duinen.

Toen we aankwamen zagen we dat ze ook fietsen verhuurden en hebben we ons plan veranderd en zijn we gaan fietsen.

Wat is Nederland toch mooi.

Bij Bergen aan zee zijn we een stukje over het strand gelopen.

Op het terras bij “Noord” hebben we een tosti gegeten en zijn daarna weer terug gefietst

S’avonds hebben we gegeten in het hotel en nog wat rond gelopen in het dorp waar we deze hele hoge zandduin tegen kwamen midden in het centrum.

 

Vandaag zijn we langs de kust naar het noorden gereden en bij het monument op de afsluitdijk hebben we een uitsmijter gegeten.

Daarna zijn we naar huis gegaan. Om dit lange weekend nog een hele leuke afsluiting te geven heb ik voor Henk en mij twee kaartjes voor het concert van Rod Steward gekocht.

Beter kan dit wekend niet worden afgesloten

Liefs Ilse

Bewaren

Bewaren

Bewaren